Przewodnik · Internacjonalizacja
hreflang: kompletny klaster, na każdej stronie
hreflang służy jednej rzeczy: powiedzieć wyszukiwarce, że kilka adresów niesie tę samą treść w różnych językach, i który z nich komu pokazać. To deklaracja zbiorowa: należy do całej grupy, strona po stronie. Nabiera pełnej wartości dopiero wtedy, gdy każda strona grupy zawiera kompletną listę. Nauczyliśmy się tego na własnej witrynie.
Cztery reguły i to wystarczy
hreflang czyta się wprost, reguła po regule. Cztery poniższe reguły sprawdza się na serwowanej stronie, wyłącznie na podstawie tego, co ona zwraca, a czwarta jest niemal zawsze tą, którą pozostaje wdrożyć.
01
Wzajemność
Jeśli strona A deklaruje stronę B, strona B musi deklarować stronę A. Wyszukiwarka uwzględnia deklarację, gdy obie strony ją zwracają: wzajemne potwierdzenie jest tym, co nadaje jej moc, i to na nim się opiera.
Jak to sprawdzić: Weź dwie wersje tej samej strony i przeczytaj ich deklaracje obok siebie. Każda musi przywoływać drugą, z dokładnym adresem serwowanym przez tę drugą — ten sam protokół, ta sama domena, ten sam ukośnik końcowy.
Wdrożenie: Generuj deklaracje z jednej i tej samej listy wersji, jednym ruchem dla wszystkich stron, zamiast ręcznie. Pojedyncza lista sprawia, że wzajemność staje się automatyczna.
02
Każda strona deklaruje samą siebie
Grupę odczytuje się z punktu widzenia dowolnej z jej stron. Strona, która przywołuje samą siebie obok swoich tłumaczeń, czyni grupę kompletną, widzianą ze wszystkich pozostałych.
Jak to sprawdzić: W wersji francuskiej poszukaj deklaracji hreflang="fr". Musi tam być i wskazywać na stronę, którą właśnie czytasz.
Wdrożenie: Język strony należy do klastra na równi z pozostałymi. To deklaracja, o której najczęściej się zapomina, bo wydaje się zbędna — waży jednak dokładnie tyle samo co inne.
03
x-default
x-default oznacza wersję serwowaną odwiedzającemu, którego język wykracza poza zadeklarowane języki. To rozwiązanie awaryjne grupy: zajmuje pełnoprawną deklarację i wskazuje na jedną z istniejących wersji.
Jak to sprawdzić: Policz: jedna deklaracja na każdy serwowany język, plus jedna dla x-default. Na naszej witrynie osiem języków plus x-default daje dziewięć deklaracji na stronę.
Wdrożenie: Wybierz wersję awaryjną i wskazuj ją wszędzie w ten sam sposób. x-default umieszcza się na każdej stronie grupy, dokładnie tak jak pozostałe.
04
Częściowy klaster — najczęstszy błąd
To nasz własny incydent, odnotowany 1 września 2026 r. w naszej Search Console: strony „przeskanowane, obecnie niezaindeksowane”, na witrynie skądinąd technicznie zdrowej. Każda strona deklarowała tylko część wersji z grupy. Strona niderlandzka wskazywała fr i nl; strona francuska — fr i en. Sześć języków z ośmiu pozostawało do podpięcia do siatki.
Jak to sprawdzić: Wyszukiwarki milczą w tej sprawie: mówi za nie liczenie. Policz znaczniki przetłumaczonej strony, a następnie porównaj tę listę z listą innej strony z grupy — obie listy muszą być identyczne.
Wdrożenie: KOMPLETNY klaster na KAŻDEJ stronie, wraz z francuskim — francuski, siedem pozostałych języków, a następnie x-default. Operacja jest idempotentna: stare deklaracje są usuwane, zanim zostaną wdrożone nowe, dzięki czemu ponowna publikacja zawsze pozostawia tylko jedno pokolenie znaczników.
Co deklaruje strona tej witryny
Witryna jest serwowana w ośmiu językach. Każda z jej stron niesie więc tę samą listę, w tej samej kolejności, niezależnie od tego, którą wersję językową akurat czytamy — plus x-default, który wskazuje wersję wyświetlaną odwiedzającemu, którego język wykracza poza osiem zadeklarowanych.
- fr Polski
- en Angielski
- es Hiszpański
- de Niemiecki
- it Włoski
- pt Portugalski
- nl Niderlandzki
- pl Polski
- x-default Zapasowa
Dziewięć deklaracji na stronę, identycznych w każdej wersji. Strona francuska jest na równi ze wszystkimi pozostałymi: niesie tę samą listę co polska.
Gdzie umieszczać deklaracje
Trzy lokalizacje są prawidłowe, a wystarczy jedna:
- W sekcji <head> strony. Jeden element na każdą wersję, każdy z własnym językiem i adresem bezwzględnym. To najprostsza do sprawdzenia lokalizacja: deklarację można odczytać w odpowiedzi HTML.
- W nagłówku HTTP. Jedyna lokalizacja dostępna dla dokumentu serwowanego poza HTML — na przykład pliku PDF.
- W mapie witryny. Każdy wpis URL niesie wersje grupy w xhtml:link. Zaletą jest objętość: cała grupa deklarowana jest raz, w pliku, który kontrolujesz.
Umieszczamy je w <head> ORAZ w mapie witryny. Obie lokalizacje są odczytywane niezależnie: jeśli jedna zostanie odczytana przed drugą, grupa jest już znana.
Jak sprawdzić
Weryfikacja sprowadza się do trzech czynności, a pierwszą z nich jest zliczenie. Poproś o serwowaną stronę, policz jej deklaracje hreflang i porównaj tę liczbę z liczbą obsługiwanych języków, plus jeden dla x-default. Różnica choćby o jeden oznacza niepełny klaster.
Powtórz zliczanie na drugiej wersji tej samej strony: obie listy muszą być identyczne, adres w adres. Na koniec przejdź pod jeden z zadeklarowanych adresów i sprawdź, czy zwraca on deklarację zwrotną. Te trzy czynności mieszczą się w samej odpowiedzi HTML — wystarczy do tego przeglądarka, taka jaką już masz zainstalowaną.
Od czasu naszego incydentu nasza blokada publikacji przepuszcza stronę tylko wtedy, gdy deklaruje ona dokładnie tyle znaczników hreflang, ile jest obsługiwanych języków, plus x-default. Kontrola odbywa się w momencie publikacji: to, co trafia online, niesie kompletny klaster.
Policz swoje zgłoszenia z poziomu przeglądarki
Weryfikator odczytuje twój adres i zwraca stan twoich sygnałów, bezpłatnie, w kilkanaście sekund. Twoja witryna pozostaje dokładnie twoja: wszystko dzieje się przy odczycie, u nas. Audit SEO Records idzie dalej: czyta całą twoją mapę, strona po stronie, i przekazuje ci datowany raport. A jeśli chcesz, by sygnały były poprawiane w chwili serwowania strony, SEO Records robi to już od 199 € rocznie.